Woensdag 17 augustus x96 Even bijbloggen! Zomaar zijn we drie dagen en een paar honderd kilometer verder! Maandagochtend werden we wakker met ons hoofd in de wolken. Wij zaten vrij hoog op de berg, de wolken hingen vrij laag. Mooi gezicht.
Na een lekker ontbijtje (goed geslapen, ook) stapten we in de UK op weg naar de bronnen van de Rijn. Nou had bitch in de folders van het hotel gelezen dat je daar eigenlijk alleen lopend (keuze uit een route van 3 uur of een route van 5 uur) kon komen. Dat had al voor wat vraagtekens gezorgd. Bitchgenoot stuurde de UK eerst een dal in om de Rijn nog even van dichtbij te bekijken alvorens de Oberalppas op te gaan die leidt richting Rheinquellen. Het was mooi, daar beneden. Erg mooi! Zo mooi, dat we het al snel eens waren. Weg met die bronnen. Elk beekje dat uitstroomt in de Rijn is een bron. En dit was gewoon een prachtig dalletje. Dus in plaats van terug te keren reden wij verder via veel tunneltjes over een gammel weggetje richting Lukmanier pas oftewel Passo Lucomagno.
De route is absoluut geen doorgaande, veel gebruikte route. De weg bestaat uit betonplaten zoals je die in Belgixeb nog wel eens aantreft, weinig vangrail en water/sneeuwoverlopen die eruit zien alsof ze de volgende winter niet zullen halen. Maar de route was echt adembenemend. Helderblauwe beken, groene alpenweitjes, dennenboompjes! Bob Ross zou er jaloers van worden!
Op de pas was het onverwacht druk. Er was een Mariabeeld en dito kapel en maandag was het Maria Hemelvaart. Dat trok veel volk. Er kwam zelfs een kleine processie van een lager gelegen plek af de berg op om dit feest te vieren. Alles in het Italiaans dus voor ons niet te volgen. Koffie en abrikozentaart waren wel te volgen dus daar hebben we ons aan vergrepen. Onder het genot daarvan belde bitch met de blogpadrone in Italixeb. Het oorspronkelijke plan was dat wij ongeveer op de dag van vandaag (17-8) zouden arriveren bij de Due Padroni. Maar de blogpadrone moest naar Nederland vanwege een operatie van zijn moeder en had een heel vroege vlucht gereserveerd voor 17-8. Dan zouden wij (bitch en blogpadrone) elkaar dus niet treffen. Dat kon natuurlijk niet. Dus de plannen werden aangepast.
Na een zeer voorspoedige, rustige rit over de snelwegen, waarbij bitch de cruise control uitgebreid benutte, stonden we om half vijf voor de uitgestorven villa. Dat wisten we wel, hoor. 15 augustus is niet alleen in Zwitserland, maar ook in Italixeb een feestdag. En als Italianen feesten, dan eten ze. De padroni en gabbertje zaten dus gezellig aan de gruwelijk uitgebreide lunch bij Leda. Na een uurtje verschenen ze. Zwaar onder invloed en toch per auto. Maar het was kennelijk goed gegaan. Het weerzien was hartelijk! Knuffel, knuffel, kus, kus!Er werden bedjes geregeld, er werd iets te eten voor het bitchstel bij elkaar gescharreld en laat op de avond werd er gekeken naar een aflevering van x93In therapiex94. We zijn weer thuis! 

 Bitch en Blogpadrone hadden zichzelf een lesbodagje beloofd dus dinsdag rond twee uur vertrokken zij samen, ietsje te laat, naar een plaats waar ze in alle rust konden eten, drinken, macrameexebn, bloemschikken en bijkletsen. Na enig zoeken en veel omkeren vonden we de Biancospino, waar we al eens eerder (vergeefs) hadden aangeklopt (februari 2010). Hoewel het inmiddels half 3 was, werden we warm welkom geheten door Gabriela, die ons vervolgens voorzag van de lekkerste hapjes!
De bochten in de terugweg werden om de een of andere reden veel soepeler genomen dan op de heenweg. Rond vijf uur waren we terug bij de villa.
Bitch ging vervolgens nog even met de Jodelpadrone en  met gabbertje boodschappen doen voor het avondeten. Daarvan heeft zijzelf overigens bijna niets en de blogpadrone helemaal niets gegeten. We waren nog maar net klaar met de lunch.x92s Avonds vroeg naar bed want de Blogpadrone moest om kwart voor vijf vertrekken naar het vliegveld. En bitch ging mee.