Zondag 21 augustus x96 Ja, ja, twee blogs op xe9xe9n dag! Dan moet er wel iets te melden zijn. Klopt. Deze hete zondag was besloten tot een pranzo in een nabijgelegen restaurant. Op loopafstand. Thomas mocht mee, vooral omdat de hondenbrokjes wat schaars worden. Dan kon hij even bijgevoerd worden. Bij Francia werden we onthaald door een grote herdershond, Astor, en een klein wit keffertje. Voor Thomas natuurlijk nar interessant en al snel zat het drietal onder de tafel aan elkaar te snuffelen en te grommen. Dus bitch zegt grappig: x91Hxe9 jongens, alles goed en wel, maar er wordt niet in mijn benen gebeten!x94 Nog geen minuut later was het raak. Thomas zette in pure opwinding zijn tanden in het bitchbeen in plaats van in een hondenpoot. Niet leuk! Resultaat was een grote blauwe plek met een net niet doorgebeten tandspoor. Geen tetanus nodig, maar het deed wel pijn. Bitch was niet blij met het harige monster. Maar later op deze hete dag werd de vrede weer getekend en lag Thomas met zijn harige lijf boven op bitch, op de bank. Vooruit maar!

De foto van het been is helaas mislukt. Morgen misschien een exemplaar van de camera van bitchgenoot.

Zondag 21 augustus x96 Zondag is rustdag, maar vandaag in de Oltrepxf2 merk je daar helemaal niks van. Deze week is ineens de wijnoogst op gang gekomen en al dagenlang hoor je het gebrom van trekkertjes in de omgeving. Op de wegen kruipen trage files achter bakken vol vers geplukte druiven aan, op weg naar een van de vele cantinax92s. Het is een genot om naar te kijken, vooral als je bedenkt dat van deze berg druiven de wijn gemaakt wordt die het bitchkoppel volgend jaar weer komt inslaan.

Vrijdagmiddag waren de bitchers en gabbertje al bij de Cantina Sociale van Broni om wijn voor thuis te kopen. Het bitchkind informeerde vanaf Lowlands hoe groot de voorraad was, maar dat valt erg mee: drie keer twaalf flessen (bonarda, butafuoco, pinot nero rosato). Bitchkind maakt zich nu zorgen of dat wel voldoende is voor een jaar.
Bij de Cantina reden trekkers met bakken vol druiven af en aan. Vol over de weegbrug, dan leeg kieperen bij de wijnmakerij en dan weer leeg over de weegbrug. In volcontinubedrijf. Je zou er dorst van krijgen.
Vrijdagavond was het zo warm, dat we het diner buiten op het terras hebben gebruikt. Heerlijk! Krekels die zagen, de zon die zakt, de bootsen die kletsen en wijn die vloeit. Rijkelijk vloeit! Des middags was er voor de padroni een doos met twaalf flessen Bonarda aangeschaft om het drankgebruik van de logxe9s te compenseren. Aan het einde van deze geweldige avond waren er alweer vier flessen leeg.

Zaterdag was werkdag. De gasten uit het appartement waren om zes uur x92s ochtends al vertrokken x96 met achterlating van een schoentje van xe9xe9n van de kinderen x96 en nu moest het appartement onderhanden genomen worden. Omdat blogpadrone nog in Nederland is, besloten bitch en x96genoot een handje te helpen. Twee uur lang werd er keihard gewerkt. Stofzuigen, bedden afhalen, was draaien, wc boenen, koelkast soppen en toch maar even ontdooien, spinnenwebben ragen, terrassen vegen, x85 Verzin het maar! En dat dan bij een temperatuur van ongeveer 35 graden! Wat zijn we blij dat de padroni nu een weerstation in de tuin hebben. Dan weet je precies hoe warm het is. Maar de voldoening was groot. Toen alles klaar was, rook het appartement weer heerlijk fris!De rest van de dag werd besteed aan bijkomen en uitzweten.
De nieuwe gasten arriveerden rond half vier. Aardige lui met een grote zwarte flatcoat retriever.
De pasta, versierd met restjes van eerdere maaltijden, werd weer genuttigd op het terras. Met slechts xe9xe9n bonardaatje. Al vroeg waren de diverse muntjes op en werd er feestelijk gesnurkt in de villa.

Vrijdag 19 augustus x96 Bitch is helemaal in de ruststand. Waren de dagen in Duitsland en Zwitserland nog gevuld met reizen en bekijken, hier in Italixeb zijn de dagen gewoon gevuld met niksdoen. Heerlijk. Er wordt veel gelezen, beetje huisgehouden, gekletst en heerlijk gegeten, natuurlijk. Dat huishouden is wel bijzonder. Bitch doet thuis eigenlijk niets aan het huishouden. Bitchgenoot heeft dat op zijn roostervrije dagen allemaal prima onder controle. Maar deze week heeft bitch een paar wasjes gedraaid en opgehangen, ze heeft boodschappen gedaan met de jodel&kookpadrone, ze heeft  de vaatwasser ingeruimd. En weer uit. En vanmorgen heeft ze zelfs de plantjes op het balkon water gegeven. Hoe vinden we dat?Natuurlijk gebeurt er af en toe wel wat. Zo hebben j&kpadrone en bitch woensdag de blogpadrone naar het vliegveld in Milaan gebracht. Zijn moeder werd donderdag geopereerd en blogpadrone wilde daar uiteraard wel graag bij zijn. Om vier uur in de ochtend was bitch haar bed uit. En om kwart voor vijf reden we weg bij de villa. In het dal was het op dat tijdstip volgens de thermometer van de apotheek 21 graden! Kun je nagaan hoe warm het overdag geweest is. De weg was verlaten dus we konden lekker doorkarren naar Malpensa. Daar was zelfs nog tijd voor een bakkie koffie. Toen we de blogpadrone door de douane gezwaaid hadden vertrokken we weer richting Montecalvo. Even borrelde het idee op om meteen in Milaan even langs de Ikea te gaan voor wat villabenodigdheden. Maar toen we bij de betreffende afslag waren was het nog voor half 8 en we hadden het idee dat de Ikea ook in Italixeb pas rond 10 uur open gaat. (Even gegoogled en ja, hoor: ook Milaan gaat om 10 uur open!) Toch maar doorgereden naar huis.Bitchgenoot heeft een van de taken van de blogpadrone overgenomen. Hij besteedt nu dagelijks 2 tot 3 uur aan het bewateren van de enorme tuin en de grote hoeveelheid plantenbakken. Het valt hem zwaar en gisterenavond kwam hij dan ook met allerlei bijdehante adviezen voor het makkelijker en verantwoorder bewateren. Gisterenavond aten we bij Antonella in Santa Maria della Versa. Heerlijk buiten, midden op de straat. Er was avondmarkt dus geen verkeer in de x93stadx94. Het eten was heerlijk. Bitch at eerst een voorafje met peer en geitenkaas. Daarna pasta met stoofvlees en vervolgens konijnenboutjes. Het toetje was een gekaramelliseerde perzik met ijs. Ook niet vies! Voor we vertrokken hadden we de onbedekte lichaamsdelen goed ingesmeerd met antimuggenspul. In de loop van de avond begonnen de ogen van bitch wat te snotteren dus bitch veegde regelmatig met haar vingers in haar ogen om de blubber kwijt te raken. Helaas waren de handen toch niet helemaal antimuggenspulvrij met als gevolg dat eenmaal thuis de ogen dik, rood en vies waren. En het zicht was troebel. Daar werd bitch wel een beetje paniekerig van. Maar na een paar uurtjes slapen zag het er al weer veel beter uit. Goed zicht, nog wel veel snot dus regelmatig even schoonmaken met water.

Weinig foto's, sorry…

Woensdag 17 augustus x96 Even bijbloggen! Zomaar zijn we drie dagen en een paar honderd kilometer verder! Maandagochtend werden we wakker met ons hoofd in de wolken. Wij zaten vrij hoog op de berg, de wolken hingen vrij laag. Mooi gezicht.
Na een lekker ontbijtje (goed geslapen, ook) stapten we in de UK op weg naar de bronnen van de Rijn. Nou had bitch in de folders van het hotel gelezen dat je daar eigenlijk alleen lopend (keuze uit een route van 3 uur of een route van 5 uur) kon komen. Dat had al voor wat vraagtekens gezorgd. Bitchgenoot stuurde de UK eerst een dal in om de Rijn nog even van dichtbij te bekijken alvorens de Oberalppas op te gaan die leidt richting Rheinquellen. Het was mooi, daar beneden. Erg mooi! Zo mooi, dat we het al snel eens waren. Weg met die bronnen. Elk beekje dat uitstroomt in de Rijn is een bron. En dit was gewoon een prachtig dalletje. Dus in plaats van terug te keren reden wij verder via veel tunneltjes over een gammel weggetje richting Lukmanier pas oftewel Passo Lucomagno.
De route is absoluut geen doorgaande, veel gebruikte route. De weg bestaat uit betonplaten zoals je die in Belgixeb nog wel eens aantreft, weinig vangrail en water/sneeuwoverlopen die eruit zien alsof ze de volgende winter niet zullen halen. Maar de route was echt adembenemend. Helderblauwe beken, groene alpenweitjes, dennenboompjes! Bob Ross zou er jaloers van worden!
Op de pas was het onverwacht druk. Er was een Mariabeeld en dito kapel en maandag was het Maria Hemelvaart. Dat trok veel volk. Er kwam zelfs een kleine processie van een lager gelegen plek af de berg op om dit feest te vieren. Alles in het Italiaans dus voor ons niet te volgen. Koffie en abrikozentaart waren wel te volgen dus daar hebben we ons aan vergrepen. Onder het genot daarvan belde bitch met de blogpadrone in Italixeb. Het oorspronkelijke plan was dat wij ongeveer op de dag van vandaag (17-8) zouden arriveren bij de Due Padroni. Maar de blogpadrone moest naar Nederland vanwege een operatie van zijn moeder en had een heel vroege vlucht gereserveerd voor 17-8. Dan zouden wij (bitch en blogpadrone) elkaar dus niet treffen. Dat kon natuurlijk niet. Dus de plannen werden aangepast.
Na een zeer voorspoedige, rustige rit over de snelwegen, waarbij bitch de cruise control uitgebreid benutte, stonden we om half vijf voor de uitgestorven villa. Dat wisten we wel, hoor. 15 augustus is niet alleen in Zwitserland, maar ook in Italixeb een feestdag. En als Italianen feesten, dan eten ze. De padroni en gabbertje zaten dus gezellig aan de gruwelijk uitgebreide lunch bij Leda. Na een uurtje verschenen ze. Zwaar onder invloed en toch per auto. Maar het was kennelijk goed gegaan. Het weerzien was hartelijk! Knuffel, knuffel, kus, kus!Er werden bedjes geregeld, er werd iets te eten voor het bitchstel bij elkaar gescharreld en laat op de avond werd er gekeken naar een aflevering van x93In therapiex94. We zijn weer thuis! 

 Bitch en Blogpadrone hadden zichzelf een lesbodagje beloofd dus dinsdag rond twee uur vertrokken zij samen, ietsje te laat, naar een plaats waar ze in alle rust konden eten, drinken, macrameexebn, bloemschikken en bijkletsen. Na enig zoeken en veel omkeren vonden we de Biancospino, waar we al eens eerder (vergeefs) hadden aangeklopt (februari 2010). Hoewel het inmiddels half 3 was, werden we warm welkom geheten door Gabriela, die ons vervolgens voorzag van de lekkerste hapjes!
De bochten in de terugweg werden om de een of andere reden veel soepeler genomen dan op de heenweg. Rond vijf uur waren we terug bij de villa.
Bitch ging vervolgens nog even met de Jodelpadrone en  met gabbertje boodschappen doen voor het avondeten. Daarvan heeft zijzelf overigens bijna niets en de blogpadrone helemaal niets gegeten. We waren nog maar net klaar met de lunch.x92s Avonds vroeg naar bed want de Blogpadrone moest om kwart voor vijf vertrekken naar het vliegveld. En bitch ging mee.

Zondag 14 augustus x96 We waren zo blij dat we een zimmer hadden gisteren! Maar eenmaal in bed begonnen we daar toch een beetje op terug te komen. In de tuin en in de bar was feest. Met veel mensen en muziek. En onze zimmer lag recht boven de bar. Nou viel daar nog mee te leven, maar de zimmer was gehuisvest in een vrij oud houten huis. Alles kraakte. Als je je omdraaide in bed dan kraakte het bed (uiteraard) en de vloer en de kast. En als je rondliep, kraakte de vloer en het plafond en de deur. Op een gegeven moment liep er volk op de trap, dus wij kraakten. En toen leek het wel alsof ze onze kamer binnenkwamen. Dat gebeurde tot twee keer toe en het was natuurlijk loos alarm. Maar voor de nachtrust was het niet bevorderlijk.
Uiteindelijk werd het toch stil en konden we slapen. En hoera! Om half 6 was de buurhaan wakker. We moesten om half 10 de kamer ontruimd hebben dus om kwart voor 9 meldden wij ons gedoucht en met gekamde haartjes voor het ontbijt. Er werd nog druk gepoetst in de tuin en in de bar. Toen wij voorzichtig informeerden naar het ontbijt werd ons verbaasd gevraagd of ze ons dat niet gezegd hadden. Vanaf half 10 of zo ontbijt. Of zo, omdat ze hier zo raar praten. Maar goed, als we 10 minuten geduld hadden, kon er ontbeten worden. Wij hebben dus alvast de auto dichterbij gehaald, er wat bagage in gepropt, een wandelingetje gemaakt en zijn toen maar met ons boekje in de tuin aan een tafel gaan zitten. Het ontbijt verscheen na een poosje van zelf.
Resultaat was dat wij op deze zonnige zondag al om 10 uur in de auto zaten om ons reisje langs de Rijn te vervolgen. Toen we Rebstein verlieten gaf de thermometer van de auto al aan dat het buiten 22 graden was. Lekker! We zoefden weer vrolijk langs weg nummer 13 en reden weloverwogen op zeker moment het land uit. Zwitserland uit, Liechtenstein in. Daar waren we nog nooit geweest! Maar behalve de nummerborden en de vlaggen was er eigenlijk weinig verschil. Ze praten er een soort onverstaanbaar Duits, net als in Zwitserland. Ze betalen er met Zwitserse Francs, ze verkopen er Zwitserse souvernirs en zakmessen. Toch vonden we het een leuk idee en in de hoofdstad van dit Vorstendom parkeerden we de auto gratis in de Zentrumgarage en wandelden even door de hoofdstraat, waar de meeste winkels gewoon dicht waren. De terrasjes waren gelukkig wel open, dus een kopje koffie lukte.
We schaften ons (in Liechtenstein!) een vrij gedetailleerde kaart van Zwitserland aan, want de in Nederland gekochte autoatlas van Duitsland had zijn grens bereikt. En we kochten een Volkskrant van zaterdag. Hadden we weer even wat leesvoer. Nog even de straat uitgewandeld tot aan het raadhuis aan de ene kant en het parlementsgebouw aan de andere kant van de straat. Veel ruimte voor kunst hier. Bitch liet zich fotograferen in een kunstwerk dat er van buiten uitzag als een saai blok, maar waar binnenin een straal water van de ene naar de andere kant spoot. Daarna keerden we terug naar de parkeergarage, reden naar buiten en parkeerden de auto weer aan de overkant van de straat. Daar zag bitchgenoot ineens dat de Coop open was. Dus we hebben maar even wat ingeslagen voor een picknicklunch. 
We vervolgden de route weer naar weg nr. 13. Eigenlijk hadden we dat hele Vorstendommetje binnen een half uur van noord naar zuid doorkruist. De beste combi is toch dat bitch de kaart leest en dat bitchgenoot stuurt. Op deze wijze kwamen we vlot op de gewenste wegen en door de centra van wat grotere steden heen. En al die tijd hadden we de Rijn op steenworp afstand. Nou ja, als je heel goed gooien kunt. Maar hij bleef in de buurt.
Voorbij Chur (en toen waren we al weer een poosje terug in Zwitserland) splitste de Rijn zich in de Vorderrhein en de Niederrhein. Dat lukte ons niet en we besloten de Vorderrhein te blijven volgen. Vooral ook omdat op de kaart aan het einde van deze tak x93Rheinquellenx94 gedrukt was. En dat was het doel van deze onderneming. Dat betekende dat we van weg 13 overgingen op weg 19. Rond een uur of half twee takten we af van de weg om een lunchplekje in de schaduw te zoeken. Volgens onze UK was het buiten inmiddels 29 graden. Het lukte niet erg totdat bitch een bordje x93Crestaseex94 zag. Met symbooltjes van zwemmen en sporten. Dxe1t moest hem worden! We volgden de bordjes een heel end. Er waren vrij veel mensen op weg naar deze See dus het moest wel de moeite zijn. Bij een P lieten we de UK achter en nestelden ons met de broodjes, de schinken, een gevaarlijk mes, een fles water en de Volkskrant op een bankje. De broodjes waren lekker, de wespen meer dan irritant. Toen het brood op was, de blaas van bitchgenoot geleegd en de superpaddenstoel die hij onderwijl gezien had gefotografeerd was, gaven we het op. Geen rustig uurtje op een bankje. Wij pakten onze spullen en liepen het paadje op dat ons naar de See zou voeren volgens de bordjes. We wandelden en wandelden, beetje omhoog, beetje omlaag, maar geen See. Wel veel mensen, die er allemaal zichtbaar ook naartoe gingen of vandaan kwamen. Gewapend met tassen, zwemgoed, e.d. En allemaal lopend. Dan kon het toch niet al te ver weg zijn. Toen de weg na ruim een kilometer weer flink begon te stijgen, liep bitchgenoot even vooruit om te kijken of het nog ver was. Hij verscheen na een poosje weer en had geen See gezien. We besloten het op te geven. Dan maar geen See. Bitch mag toch niet zwemmen met haar steeds wat meer genezende wondje. We wandelden gezellig weer terug. Het was een mooie route dus verder helemaal geen probleem. Bitchgenoot nam het laatste steile stukje tot de auto voor zijn rekening. Bitch nam een andere route waar het klimmen overgeslagen kon worden. Zij werd braaf door bitchgenoot weer opgepikt voor de terugweg naar de 19-weg. 
De Rijn was inmiddels teruggebracht tot een vrij grote bergbeek. Bitch wilde er graag een foto van nemen maar tijdens het rijden lukte het niet en plek om te stoppen was er ook nauwelijks.
In het stadje Disentis (door bitch feestelijk en consequent dysenterie genoemd) zochten en vonden we een slaapplaats. Hotel Rhxe4tia heet het. Dat werd dus al gauw Reetsia. Luxe slaapplek waar we hoge verwachtingen van hebben: een soort studio met een kookplaatje, een eethoekje en twee balkons. En natuurlijk een bed. 

Zaterdag 13 augustus x96 Het was een heftig nachtje! Toen we ons meldden bij Hotel Adler bood de eigenares ons een kamer aan, die weliswaar duur is maar er fatsoenlijk uit ziet. Toen wij zeiden dat we twee nachten wilden blijven was er een probleem. We kregen een kamer aangeboden op de tweede etage en die was bij nader inzien gewoon waardeloos. Bitchgenoot meldde al snel dat hij er depressief van werd en midden in de nacht kreeg bitch zelf een paniekaanval. Onverklaarbaar, maar de kamer was niet goed. De vloer en het plafond liepen scheef, maar dat was niet zox92n probleem. Het probleem zat in de ramen. Die kwamen uit op een voormalig balkon dat nu dichtgezet was. In de nieuwe wand zaten wel weer ramen maar het resultaat was een heel sombere kamer, geen uitzicht en een gevoel van opgesloten zijn bij bitch. Niet leuk. Slecht geslapen. En toch maar geen tweede overnachting. De mevrouw vroeg niet eens waarom. Voor 10 uur zaten we alweer in de auto op weg naarx85 niks eigenlijk.
We waren van plan geweest om in Berlingen een dagje aan de Untersee door te brengen, maar dat kwam er nu niet van. We volgden ongeveer de kust van het meer, dat al snel Bodensee werd. Even wat brood en beleg ingekocht bij de Aldi en daarna weer verder. Bij Gxfcttingen nam bitch een klein bordje waar met x93Seex94 erop. Snel afgeslagen en aan het einde van de weg vonden we het paradijs. Bij wijze van spreken. Auto vlak bij geparkeerd, een afgezet stuk gras met bomen voor de schaduw en strandjes. En zooo rustig. We hebben daar een paar uur heerlijk in de zon gezeten. Boekje gelezen, geluncht en nog meer lezen. En wat slaap ingehaald. Het werd in de loop van de dag wel wat drukker, maar we hebben geen moment het gevoel gehad dat het txe9 vol was.
Tegen een uur of vier stapten we op. Er moest nog een nieuwe slaap gevonden worden. Op een nabij gelegen terrasje goten we nog even wat koffie naar binnen. Omdat die tent zich x93Gasthausx94 noemde, hoopten wij dat we er ook zouden kunnen slapen. Het terras lag aan het water, het eten zag er lekker uit, dus wij wilden wel blijven. Maar helaas, geen Fremdenzimmer.
We reisden dus toch maar verder. Veel verder want het lukte niet erg. Exe9n hotel zat vol maar had misschien om 6 uur nog een kamer. Daar hadden we geen zin in. Veel hotels en Gasthausen waren gewoon gesloten. Omdat het rustdag was of omdat ze gewoon vakantie hadden. Zo raar, terwijl het volgens ons nog hoogseizoen is. En op een zeker moment kwamen we in een streek waar ze helemaal niet aan toerisme doen. Geen hotel te vinden. Rond half 7 vonden we eindelijk een geschikte plek om te slapen. Een gasthaus in Rebstein. Ook wat vaag want de ontvangdame had geen idee wat er vrij was en wat niet. Maar er was een kamer, met normale ramen dus wij waren allang blij. Gegeten bij de Italiaan aan de overkant (Punto Verde). Best lekker. Na een klein wandelingetje terug naar de kamer om wat te lezen, te typen en veel te slapen.

Vrijdag 12 augustus x96 Eindelijk hadden we een keer een Gasthof waar op een vakantievriendelijk tijdstip ontbeten kon worden. Dus zaten we om 9 uur klaar voor het ontbijt. Bij onze aankomst gisterenmiddag hoorden we muziek uit een zaaltje komen. Wij waren niet erg onder de indruk en waren het er snel over eens: vooral veel oefenen! Vanmorgen bleek dat er een groep verstandelijke beperkten in the house was en zij waren degene die de muziek verzorgden. Een soort van Jostiband. Was het toch ineens andere muziek.
Rond een uur of 10 verlieten we Haus Sonne in Bonndorf en reden we richting Schaffhausen om daar de watervallen te gaan bekijken. Net als bij Titisee waren we hier 1996 al eens geweest en we herkenden veel. Ook hier was het drukker dan in 1996, maar dat snapten we wel. Toen was het een regenachtige dag, vandaag was het warm met veel zon. Vandaar drukker, maar evengoed nog prima bereikbaar. We parkeerden de auto op de daartoe aangewezen parkeerplaats en zakten af naar de waterval. Het uitzicht was nog even indrukwekkend. Al dat water, al dat schuim. En het houdt maar niet op! We mochten eerst kop koffie en daarna gingen we aan boord van de boot die een korte rondvaart (15 minuten) zou maken. Dat ging dus tot twee keer toe tot vlak onder de waterval. Je werd helemaal nat gesproeid, Maar met het warme weer was dat geen enkel probleem. Er werd vrolijk gegild en teruggespetterd.
Toen we weer op de kant stonden, besloten we een stuk te lopen en aldus kwamen we via de spoorbrug terecht in het kasteel waarin ook de jeugdherberg gevestigd is. Bitchgenoot herinnerde het zich nog. Hij was in 1970 met de broeders van school op de fiets hierheen geweest. Het was een flinke wandeling met dito klimgehalte, maar bitch sloeg zich er dapper doorheen. Onderaan het schloss lag alweer een bootje klaar om ons terug te voeren naar de plek waar we begonnen waren. Van daar klommen we weer naar de P waar onze UK het erg warm had. Maar met raampjes open was dat snel voorbij.We reden richting Bodensee en na enige omzwervingen, gewoon omdat het kon, belandden we in Berlingen en namen onze intrek in hotel Adler. Daarover morgen meer.
We lazen een boekje aan de rand van het meer. Wandelden langs de weg naar Pipox92s waar we een biertje dronken en wandelden weer terug om bij Adler te eten. Er is een netwerk, maar dat hield het niet lang genoeg vol om een weblogbijdrage up te loaden. Dan niet. Dan maar lekker slapen. Bitch is moe van al het wandelen.

Donderdag 11 augustus x96 De broeken waren vanmorgen zo goed als droog. Nog even uithangen in de zon in de auto en dan zou het allemaal goed komen. Na het smakelijke ontbijt pakten we al onze rotzooi weer in de UK en verlieten Hornberg. Al voor 10 uur parkeerden we op een P bij de watervallen van Triberg. In 1995 was het bitchgezin op vakantie geweest in het Zwarte Woud en de dag van vandaag werd een soort van nostalgische terugblik.
De watervallen herkenden we, het gebouw waar we entree moesten betalen niet. Wij startten onderaan de waterval, later bleek dat er ook een route van bovenaf mogelijk is. Bitch wandelde met bitchgenoot mee tot op ongeveer 1/3 van de totale hoogte. Daar was een mooi uitzicht en een bankje. Bitch las een boek (Martin Brill x96 Het evenwicht), bekeek andere toeristen die in grote hoeveelheden toestroomden, fotografeerde er een paar op hun verzoek en bewonderde een vogel waarvan bitchgenoot later vertelde dat het een notenkraker was, die veel in het Zwarte Woud voorkomt. Hij had hem zelf, boven bij de waterval, ook gezien en niet gefotografeerd. Bitch helaas ook niet. Foto is van internet. 
Na een poosje floot bitchgenoot vanaf een iets hoger gelegen weg en samen wandelden we terug naar het dorp. Koffietijd! De reis ging verder naar Titisee, de plaats van de camping in 1995. Er was een omleiding dus we deden er vrij lang over om er te komen. En toen we er eenmaal waren, wisten we niet wat we zagen. Zoveel toeristen! Gigantische parkeerterreinen en wij vonden een plekje dat zo ongeveer het verste aflag van waar we zijn wilden. We vonden het meteen al niet leuk meer. Maar we lieten ons niet afschrikken. We liepen het dorp in, aten op een terras met Seesicht een groentesoep en wandelden vervolgens langs en door de vele souvenirwinkeltjes door Titisee. Na een tijdje hadden we het wel gezien. Bitch werd geparkeerd op een bankje en bitchgenoot haalde x93evenx94 de auto op. Het bleek dat hij vanaf het parkeerterrein niet eenvoudig terug kon naar de plek waar hij bitch al ijslikkend had achtergelaten. Een omweg van enkele kilometers bleek onvermijdelijk. Het was sowieso een omleidingrijke dag. En het waren allemaal geen simpele omleidingen! Maar bitch werd gevonden en ingeladen en we reden via alweer een lange omweg in de richting van ons volgende doel: Schaffhausen. Voor de nachtrust vonden we een Gasthaus in Bonndorf met internet! Klein ommetje, biertje op terras, eten bij de Gasthaus en dan op de kamer. Internetten (fotox92s en weblog bijwerken), wijntje drinken dat we in Titisee gratis bij aankoop van een ham en een pot honing kregen. Het was nog lekker ook! Morgen naar de watervallen van Schaffhausen. Ook al bezocht in 1995 maar morgen wordt het wel mooi weer. 

Woensdag 10 augustus x96 Hoera! Het is weer droog geworden! Na het ontbijt besloten we snel op pad te gaan en het mooie weer uit te buiten. Het is bijna geen verrassing: we beginnen met koffie. In het centrum van Hornberg aan de Gutachbeek vonden we een terrasje met zon. Daar namen we de gewenste koffie. Het plan was om naar het openluchtmuseum te gaan, maar bitchgenoot reed een zijweg in waardoor we in de richting van het Hornberger Schloss gingen. Het was geen bijzonder slot. Meer een toren die gebouwd was in de 18e eeuw om de stad te beschermen tijdens de eeuwigdurende Frans/Duitse oorlogen. Aan de voet van de toren vonden we een panoramaroutetje dat aan alle kanten mooi uitzicht bood op de stad. We konden ook een heel eind de trein volgen die vertrok vanaf station Hornberg. Tunneltje in, tunneltje uit, om de berg en weer terug.Toen we uitgekeken waren, reden we alsnog in de richting van het Freilicht Museum.
Het was er druk, maar niet zo erg dat het vervelend was. Een aantal uur lang wandelden we langs huizen uit vorige eeuwen, bekeken stallen, molens, voorraadkamers en gereedschap. Ergerden ons af en toe aan onopgevoede kinderen. Zo erg, dat bitchgenoot op zeker moment uitviel tegen een jongetje dat strootjes uit de rieten kap van een boerderij trok. Hij schrok zich een pukkel, ouders zeiden niets. 
Voor lunch streken we neer bij de kiosk waar we eindelijk voor de eerste keer in Duitsland een worst met brood aten. Heerlijk!
En toen we alles gezien hadden mochten we van ons zelf op het grote terras een koffie met schwarzwalder kirschpunt. Een enorm stuk taart werd voor onze neus neergezet en het was lekker!
Daarna keerden we terug naar het hotel voor een klein tukje en voor het wassen van de sportbroeken van bitch. Dankzij het wondje kan bitch tot nu toe alleen maar sportbroeken met een slappe elastieken band aan. En daarvan waren er twee dringend aan een wasje toe. Bitchgenoot rommelde wat met de douche en de wasbak en uiteindelijk hingen er twee druipende broeken op ons zonovergoten balkonnetje. Tijdens het avondeten overwogen we even om nog een nachtje langer te blijven maar terug op de kamer met het gidsje en de kaart erbij werd besloten toch maar te vertrekken. For old times' sake willen we langs Titisee (daar waren we in 1995 met Ruben) en dat is net te ver voor een daguitstapje. 

Dinsdag 9 augustus x96 Alweer protestants weer. We verlieten Haus Reber met 9 graden; we kwamen aan bij Gasthof Schwarzwaldblick net 11 graden. Daartussenin haalden we met enige moeite de 15 graden. Fris dus. En naarmate de dag vorderde steeds meer hemelwater.
We verlieten Neckargemxfcnd en reisden via een stevige afsteek weer terug richting Rijn. Met een bochtje om Karlsruhe heen en dan zuidwaarts naar Rastatt. De route was bij vlagen al bijzonder mooi, maar we hadden nog grotere plannen. Voor Rastatt kregen we trek in koffie. Vervolgens hebben we drie dorpen doorkruist voordat we eindelijk een open horecagelegenheid ontdekten. Hij was erg open! Alle negen plaatsen aan de halfronde bar waren bezet door bierdrinkende mannen. En dan hebben we het over half 12 x92s ochtends. We hebben ze stiekem gebombardeerd tot de AOW/WAO-groep. In een aangrenzende Bxe4ckerei kochten we meteen maar de ingredixebnten voor de lunch. Dat scheelde weer zoeken. Bitch mocht nu rijden en bitchgenoot worstelde vrolijk met de kaart. Dat deed hij goed hoor, want we kwamen met maar een beetje aarzelen precies waar we wezen wilden. Op de Schwarzwalder Hochstrasse. Een prachtige route naar het hart van het Zwarte Woud waarbij we hoog door de heuvels/bergen reden. Helaas wel in de regen maar de uitzichten waren evengoed adembenemend! De lekkere broodjes aten we dus ook maar in de auto. 
Rond een uur of drie reden we Freudstadt binnen. Tijd voor koffie en het zoeken van een slaapplaats. Beide lukten vrij snel dus we maakten nog even een rondje. Het stadje bood een enorm marktplein met rondom arcades. Zeer in trek bij de rondzwervende toeristen vanwege de regen. Het rare was dat we wel steeds in de zon liepen maar toch ook steeds nat regenden. In een hoek van het megaplein stond een kerk die uiteraard door ons nader bekeken werd. Nog nooit zo iets raars gezien! Mooie evangelische kerk met weinig soesa, maar de vorm was apart. Het altaar en de preekstoel waren in een hoek opgesteld en de kerk had een L-vorm. De kerk vormde precies de hoek van het plein en daar hadden ze hem kennelijk op aangepast. We maakten het rondje niet helemaal af maar zochten de auto op en lieten ons door Miep naar de Gasthof leiden. Ze had, zoals inmiddels gebruikelijk, weer veel moeite met de haarspeldbochten, maar we kwamen op de juiste plek terecht. Hoog in het dorp Hornberg met x96 inderdaad x96 een prachtig vergezicht. Voor het diner hebben we even een tukje gedaan en daarna zakten we de berg weer af voor wat lekkers. Ons eigen Gasthof doet helaas niet aan eten. Maar bij Adler slaagden we prima.
Met een ieniemienie wandelingetje door het dorpje, langs de beek, sloten we de dag af. Tijd om te bloggen (hoewel er geen netwerk te vinden is) en dan naar bed.